O Gece

CHEVY STEVENS

That Night

Koridor Yayınları

424 Syf

4/5

Herkese merhaba. 

Kalemiyle ilk kez tanıştığım Chevy Stevens'ın kitabı O Gece ile geldim. 

Toni, kız kardeşi Nicole'ü öldürmek suçundan 15 yıl hapis cezası almıştır. Cinayetin işlendiği geceden bu zamana kadar katil olmadığını ne ailesine ne de polislere inandırabilmiştir. 

Özgürlüğe kavuşmayı iple çeken Toni, tek umudu olan şartlı tahliyesini riske atmaması gerekmektedir. İlk kural ise aynı suçtan hapse giren ve şartlı tahliye ile serbest kalan sevgilisi Ryan'dan uzak durmak. 

Toni, geçmişini geride bırakıp geleceğini kurmaya çalışmaktadır. Cinayetin işlendiği zaman çalıştığı yerde aşçı olarak işe başlamıştır. Ama her bir adımında lisede hayatını zindana çeviren ezeli düşmanı Shauna ona engel olmaya başlıyor. 

Toni şartlı tahliyesini yakmaya göze almıştır. Ryan'ın cesaretlendirmesiyle Nicole'ün gerçek katillerini bulmaya kararlıdır. 

Toni, gizemi çözmek için bazı kapıları tek tek çalmaya başlar. O gece neler oldu? Nicole, ölmeden önce değişen davranışlarının ölmesiyle ilgisi var mı? 

Toni'nin annesi sen var ya sen nasıl bir annesin? Senden nefret ettim. Özellikle de son kısımlarda olan bir bölümde sana az küfür etmedim. Bunları yazmasam içim soğumazdı. 

O Gece, aksiyonu bol olan bir polisiye kitabı değil. Durağan ilerliyor. Olayın yaşandığı gecenin öncesi, Toni'nin hapishane günleri ve o gece -geçmiş günümüz gibi anlatılmış. Normalde aksiyonlu olan polisiye kitaplarını daha çok severim. Ama bu kitap o kadar içime işledi ki hiç aksiyon maksiyon aramadım. 

Son belli aslında. Sadece nedenlerini ve karşımıza çıkan şaşırtıcı o olayı anlayamıyorsunuz. Ayrıca son derece hüzünlü bir hikâyeydi. 

Kitabı ilk sayfasından son sayfasına kadar heyecanla okudum. En yakın zamanda yazarın diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum. 

(23.08.2026) 

ALINTI

"Zor olan ölmek değil, yaşamaktır."

“Bir gün üzerimde taşıdığım bu nefretin, ne bana ne de başkasına bir faydası olduğunu gördüm. İnsan­lar hata yapar ve incindikçe incitirler,” dedi. Ayrıca, “Peki, ya annen? Bir evlat kaybetmiş. Bu bir kadının başına gelebilecek en kötü şeydir. İnsanı içten içe delirtir. Henüz yas tutmayı bırakamamış. Sıkışıp kalmış,” diye ekledi. 

"Ne sempati, ne acı, ne vicdan azabı... 

Hiçbir şey hissetmiyordum. Olmuştu işte; nihayet, içeride ya­şayan bir ölüydüm."

"Aileme, sisteme, özellikle de kendime duyduğum öfke fokur fokur kaynıyordu."