Layla

COLLEEN HOOVER

Epsilon Yayınları

328 Syf

3/5

Merhabalar. Herkesin bayramını kutluyorum. 

Leeds, bir grupta gitaristtir. Grupla bir düğünde çalmaya gittiğinde, gelinin kız kardeşi Layla'ya aşık olur. İkilinin ilişkileri ilerlerler. Çok da mutlululardır. Bu mutluluk çok uzun sürmez. Önce Layla sonra Leeds vurulur. Leeds de vuran kişiyi öldürür. Layla, uzun tedaviler sonrasında normal hayatına döner. Ama eski Layla değildir. Leeds, onun eskisi gibi ve mutlu olması için bir sürpriz yapar. Tanıştıkları pansiyonda başbaşa vakit geçireceklerdir. 

Pansiyona ayak bastıkları anda tuhaf olaylar başlar. 

Beynimi yakan, sevip sevmemek konusunda kararsız kaldığım bir kitap yazıyorken çok sevmediğime karar verdim. Verity gibi muhteşem bir kitaptan sonra Layla hiç gitmedi. Açıkçası ben daha çok gerilim ve zihnimi yoracak bir gizem bekliyordum. Kitap bittiğinde de ağzımın açık kalmasını... 

Leeds'i ilk başlarda seviyordum ama sonraları malum sebeplerden dolayı sevemedim. Layla da keza başta sevemedim ama göründüğü gibi değilmiş. 

Kitabın başları güzeldi. Layla'yı kim vurdu? Leeds'in görüştüğü adama kim? Sorularıyla gayet iyi ilerlerken paranormal kısımlar devreye girer ve (spoiler olur mu emin değilim) bir aşk üçgeni başlar. Daha sonraki bölümler bundan dolayı hoşuma gitmedi. Ufak bir sürpriz vardı. Fena da sayılmazdı. Bir bölüm de heyecanlıydı. Ama nedense benim için yeterli değildi. 

Son bir kaç şey daha söylemek istiyorum. Kitabın başlangıcı çok hızlıydı. Hızlı tempoda bir gerilim romanı okuyacakmışız gibi. Sonrasında ikilinin birbirine nasıl aşık olduklarını, aralarındaki bağı okurken bam Layla vurulur. Ve bu ani olay ikilinin aşkının inandırıcılığı yitirmiş bence. Bu son olsun 😂 kitabın ismi Layla ama biz Layla hakkında pek bir bilgi edinemedik. Anlatıcı Leeds de olunca onun zihninde hapsolduk. 

Ben en iyisi paranormal okumayayım. Ya da başka bir kitapta daha sonra şansımı tekrar deneyeyim. 

ALINTI

"Ona aşık olmak tüy gibi hafifti, kemiklerimde rüzgar esiyordu sanki. 

Aşkı yitirmekse çok ağırdı, ciğerlerim demirden oyuluyormuş gibi geliyordu."

"Benim normalimle seni  normalin aynı değil."

"Senin normalin ne?"

Düşünceli düşünceli tavana baktı. "Hiçbir şey."

"Ne demek istiyorsun?"

"Benim normalim hiçbir şey değil. Ben sadece.... varım. Ama yokum. Bilemiyorum- açıklamak zor."

"... şu anda istediğim bu degildi. Şu anda tek istediğim çok büyük bir sabırsızlıktı."

"Yani hayatının bir sonu varmış gibi hissetmiyor musun?

"Sadece bu konu hakkında düşünmüyorum. İnsanların yaptığı gibi değil. Kelimenin tam anlamıyla yapabileceğim veya sabırsızlıkla beklediğim hiçbir şey... hatta yemek ya da uyku bile yokken... Ya da yaşlanma ölüm gibi daha büyük şeyler yokken. .. zamanın ne önemi var ki?"

"Layla'nın hâlâ yavaş yavaş iyileştiğini düşünerek kanık­sadığım o kadar çok şeyvardı ki -yaptığımız konuşınalar, yaşadığmız anılar, birlikte geçirdiğimiz tüm mükemmel anlar. Sanki birisi bir makas almış, yaşamından dilimler keserek kafasından çıkarıp parçalar halınde masaya bırakmıştı."